Manayupa (Desmodium molliculum H.B.K> Lokalne nazwy: alkopachaki,anapanco,barba de boi, carrapich, dusa kamira, manayupana, manuy tush, silla kavi, yerba del infante, pie de pero, mundurana, runa manayupa, owono bocon, pega-pega. Jest rośliną występującą powyżej 2500 m.n.p.m. między skałami .Główne składniki to saponiny oraz flawoniny i glikozydy(pochodne kwercetydy-remanopiranozyd, glukopiranozyd, trhydroksyflawon) oraz olejki aromatyczne,dodatkowo taniny,śluzy i sole mineralne, głównie wapna i glinu. Przez to jest bardzo ważną rośliną leczniczą. Najlepiej skutkuje podawana samodzielnie. Oczyszcza krew z różnych zanieczyszczeń zewnętrznych,ponadto odtruwa cały organizm - głównie z resztek i metabolitów przyjmowanych leków. Zwiększa ilość wydalanego moczu, poprawiając funkcję nerek i ułatwiając wydalanie osadów z dróg moczowych. Dodatkowo stosuje się ją przy stanach zapalnych wątroby i nerek. Napary mogą być stosowane ze względu na działanie przeciwzapalne ,w leczeniu schorzeń dróg rodnych,a szczególnie przy upływach. Świeże napary można popijać w przypadku bólu nerek,woreczka żółciowego i wątroby.Ze względu na zawartość tanin świeżo zerwana a nawet wysuszona może być przykładana wprost na rany i skaleczenia w celu zahamowania krwawienia i szybszego zabliźniania. Napar stosuje się do przemywania i dezynfekcji ran. Przestrzegam przed piciem zbyt dużych dawek manayupy, ponieważ bardzo obniża ciśnienie krwi.

W medycynie oficjalnej udowodniono na podstawie wieloletnich badań ze oprócz właściwości oczyszczających ma także uspokajające, przeciwastmatyczne i przeciwalergiczne. Jako ciekawostka w czasach inków miała znaczenie religijno-obrzędowe i w pewien sposób nie do końca poznany, odzwierciedlała porządek hierarchii społecznej. Jej uprawa była przywilejem tylko wyższej hierarchii. Do dziś stanowi pierwszy składnik kuracji oczyszczającej. Przy kąpieli działa ściągająco i ochronnie na skórę. 7-10 gr zaparzyć w 1 l wody i wlać do wanny.

Przygotowanie:

5 g na 1 litr wrzącej wody, parzyć ok. 10 minut.